Pansampung Pabaon ni Inang: Serbesa ng Pagkakaisa

Pansampung Pabaon ni Inang:   Serbesa ng Pagkakaisa

(Pakikibaka sa Kabayong Pula)

                                                                (Kiss Sabay Hug)

Ang mapangahas na pakikipagsapalaran ng kantula sa mga kanto’t kalye ay paglalayag ng isang barangay sakay ng isang bangka. Sa kanto’t kalye ng karagatan, dinig ang tinig ng The Dawn, “Iisang bangka tayo, anuman ang mithi ay makakamtan natin…” May kumana naman na parang si Doraemon ng “Row, row, row your boat, you look like a goat. Meeh, meeh, meeh, meeh, meeh, meeh, meeh… your beard will prick your throat.” Sa kanto’t kalye ng kasaysayan, pagkatapos maging Negritos Islands ang precolonial Pilipinas, sumunod naman ang pagdating ng mga Indones. Pagkatapos ay dumaong ang mga pamayanang nakasakay sa mga bangkang balangay. Sila ang mga barangay ng Malay na sinundan naman ng barangay ginebra sa pangunguna ng gin kapitan(si Harmond ang susunod na kapitan ng  barko, pero maglalayas at maglalayag muna siya sa balsa ng sasa ng saging).

H’wag lang sosobra ang espiritu ng alak sa Barangay Tagay at maaaring humantong sa away, sa unipormeng kahel ang kulay, sa sakit sa atay, o sa jackpot na lamay at hukay. Ang positibo sa konsepto ng barangay gInebra ay ang espiritu ng tunay na samahan. Camaraderie ba, yun bang united we stand, divided by none, cannot be, borrow one…

  Ang banda, ang barkada, ang buong bansa, dapat parang barangay ginebra. Isang barangay sakay ng isang bangka, sama-sama, nagkakaisa. Dapat walang iwanan kasi ang maiwan pagpipistahan ng mga pating (hindi lang ikaw ang anak ng Dios kaya makisama ka kung ayaw mong maiwan sa Jaws).   

                Pero sa totoo lang, kung ang banda nga, kahirap mapag-isa, ang buong bansa pa kaya? Mahirap kung may kabanda kayong kups ang ugali. Kunwari ‘yung super gulang sa lahat ng bagay, sa chicha, sa toma, sa yosi tapos biglang invisible pag patak-patak na sa bayaran. Gusto palang manggulang, bakit pa nagbanda? Wala pang anak, magulang na! Kups ‘yung mukhang pera, ‘yun bang parang walking jukebox na kaya lang tutugtog ay kapag may perang inihulog. Gusto palang magparami ng pera, bakit pa nagbanda? Dapat pumasok na lang sa pulitika. Dun s’ya magpakapunks at maraming kapwa-kups doon. Kups din ‘yung superpogi, ayaw masapawan, laging pakyut, feeling rockstarsuperstar, lahat ay alam, lahat ay siya na. Gusto palang maging diyos, bakit pa nagbanda? Magpapako na lang kaya sa krus pero sa singit ang pako para  madaig si Jesus Christ Superstar.

Kung sa banda, merong mga kups, gaano karami pa kaya ang kups sa ating bansa? Kaya paano pa kaya magkakaroon ng pagkakaisa?

                Mas mapapadali ang pagkakaisa kung makikiisa ang bawat isa at walang kups na kasama. Kunsabagay, ang mapangahas na pakikipagsapalaran ng kantula sa mga kanto’t kalye ay paghahanap ng sarili, pagtatama ng mali, pag-iisip ng nakabubuti para sa mas nakararami at pagsasantabi ng hangaring makasarili. Ang pagiging rakista ay hindi lang sa husay ng pagtugtog o pagkanta, ang pagiging rakista ay pagkakaroon ng the right rockin’ attitude! Hindi bagay sa banda at rakista ang may attitude problem. Dapat ay bukas sa pagbabago. Open happiness, open open-mindedness.Pag sarado ang utak mo, buksan mo. Kung ‘di kaya ng abre-lata, gamitan mo ng palakol. Rakenrol!

                Sa panahon ng pagkakaisa o kaya’y pagkakanya-kanya, nagpapabaon si Inang ng ispeysyal na inuming nagpapaalala ng sarap ng samahan- ang serbesa. Kung inaakala n’yong imposibleng si Inang pa mismo ang nagpapabaon ng alak sa banda, isipin n’yo ngang sa ‘Laklak’, kay lola pa humihingi ng pangtoma. Sabi pa ni Inang, dalawa lang naman ang dahilan kung bakit umiinom- ang una ay kung may dahilan at ang ikalawa ay kahit walang dahilan. Tagay na!

                Kung hindi nga naman maidaan sa mabuting usapan, pwedeng idaan sa maboteng usapan. Ang problema, kahit pag-awayan, magkasuntukan na o magsabunutan o magbunutan ng buhok kung saan-saan ang magkakabanda, ang mahalaga mapag-usapan. At sa huli, isipin ang samahan at panatilihin ang pagkakaisa at inumin na ang serbesa. Magtagal na sa boso ‘wag lang sa baso. Cheers!

                Baka-sakaling magsilbing boses sa ilang ang kahit pa nakakailang pero kahit paano’y nakakalibang na boses na basag at sayaw na bangag ng kantula, aba’y mahaba-habang inuman ‘yan. Uminom nang tama at pag may tama ka na, mamulutan na lang, ’wag lang gawing kanin ang pulutan at baka tamaan ka. Pag ang tingin mo na sa kainuman mong mukhang tokwa ay mukha na’ng dyosa ng paglaya, at hihilingan mo pa ng kiss sabay hug, aba’y baka may juice, magchaser ka na lang, p’re. Umuwi na hangga’t may tino pang natitira at alam mo pa kung saan ka nakatira. Mag-ingat sa paglalakad at baka madapa. Kung mapatid man, siguraduhing makakatalisod ng swerte at hindi makakatapak ng tae.

                Kung magkakaisa ang lahat ng mga banda sa mithiing itaas ang rock para maging makabuluhang sining at hindi lang makasariling ego-boosting machine, toast! Para sa Rock Renaissance ng Pinas!

                Kung magkakaisa ang lakas ng kamada ng masa at ratsadang rakista, panalo ang buong barangay. Sa kabayong pula, sumakay ka pa!

Pakikibaka sa Kabayong Pula       by kantula

Ang lakas ng dating, wow kaykisig-kisig

Ang lakas ng tama, oh astig na astig

Laing, gising-gising, lechon, sizzling sisig

Ipartner na’ng hilig sa kilig at lamig!

Bida ka sa bida, bukambibig lagi

Sinisintang sarap ng bibig, ng labi

Hebigat ang tama, pero swabeng-swabe

Hanggang huling patak, said, sagad, sige!

Alam mo ang tama, alam mo ang tumpak

Alam mo ang sipa, alam mo ang tadyak

Alam mo ang marka, alam mo ang tatak

Ang kabayong pula, tiyak na tiyak

Ang tunay na tapang ng pakikibaka

Ay rumaragasa pag nagsama-sama

Kamada ng masa, ratsadang rakista

Tara, arangkada sa kabayong pula!

                                                               

Kiss Sabay Hug (Halika, Ako’y Hagkan at Halikan)  by kantula

Hagkan mo ako nang ubod-higpit

Halikan ako nang paulit-ulit

Halika, hagkan natin ang langit,

Halika, halikan natin ang langit

Sa malagkit mong yakap, misteryosa kong mutya,

Kumakatok kang kuto sa aking kaluluwa,

Labi mong dumadampi, mahiwagang diwata

Dumadalaw na dikya sa dila ko at diwa

Kaso lang, nakakulong ang aking kaluluwa,

Saka nakakadena ang kawawang kong diwa.

Ako ba ay kakasa, ako ba’y kakawala?

Ay! Dagdag ka pang kaso, oh mutya kong diwata

Ikaw ba’y nanliligaw o ika’y nanliligaw?

Kung ako ma’y umayaw, bakit di makaayaw?

Kung gustuhin ko mang ang paglaya’y isigaw,

Kapangyariha’t lakas, agimat ko ba’y ikaw?

Dusa ba’y matutunaw, diosa ba’y matatanaw?

 Ang puting palasyo ba ng diablo’y magugunaw?

Bibig at bisig mo’y bighaning pumupukaw,

Pag-asang tumatanglaw, diliryong umaapaw

Pinalakas ng mga pabaon ni Inang, ang mapangahas na pakikipagsapalaran ng kantula sa mga kanto’t kalye ay nagpatuloy hanggang sa mapadpad sa Bagong Banda Search ng Tunog Kalye at doo’y pinalad na makatalisod ng swerte. Sensibility sexed by stupidity shall conceive serendipity.

                Dininig ng diyosa ng Dyna ang panalangin at daing ng banda bandido kantula at dinulutan ng pagpapala. Salamat po sa Dakilang Lumikha sa biyaya.

Dinala ng diwata ng Dyna sa panibagong dimension ang pakikipagsapalaran ng banda bandido kantula. Ang mapangahas na pakikipagsapalaran ng kantula ay kasalukuyang naglalakbay sa kalat-kalat na kapuluan at kulot-kulot na kabalbonan, gumagalugad ng kweba ng pugad at pusod ng hubad at puwit ng tuwad, nakikitagay sa mga anti-atay, nakikisindi ng yosi sa kapre at nakikikape sa dwende, nakikitambay sa mga nagpapatay ng oras at nag-aagawbuhay at nang-aagaw-armas, pag malasado sa malas ay sumusuot sa mga gusot at lumulusot sa mga sigalot, sumisisid sa himpapawid, lumilipad sa karagatan, lumalanding sa kawalan, sumesemplang sa walang hanggan, pumapailanlang sa kalawakan, pumapaloob sa  kamalayan.

Dala ang patnubay ng DynaMusicMagic, patuloy na kumakanta, tumutula, tumutulay ang kantula. Ang mapangahas na pakikipagsapalaran ng kantula ay pinapadaan sa pagpapanday at pagpapadalisay upang tumibay ang rock na taglay tungo sa tamis ng tagumpay.

Dala ang bisa at birtud ng DynaMusicMagic anting-anting, ang buong lupain ay patuloy na kakantulain. Buong lakas-loob na babagtasin at aantigin ng banda bandido kantula ang mga kanto’t kalye ng pandinig at pang-unawa ng kabataan at sambayanan.

Patuloy ang mapangahas na pakikipagsapalaran ng kantula sa mga kanto’t kalye para sa pag-asa, para sa pagpapakumbaba, para sa paglaban sa hamon, para sa paggalang, para sa pag-ibig, para sa paglaya, para sa pakikibaka, para sa pagbabago, para sa pangarap, para sa pagkakaisa.

Mula sa mga kanto’t kalye ng baryo, lumuluwas na ang kantula, ang banda makata rakista ng masa, nag-isstroll sa mga mall, at ngayo’y available for all, sa inyong suking tindahan at record stores.

                Beep, beep, beep, beep, sabi ng Juan Dela Cruz sa jeep. Para po sa tabi, manong drayber ng dyipni. Sa pagbaba, biglang may nakasabit na nagsalita. “Tuloy lang tayo sa byahe kahit pa maraming punks sa kalye. Kung ako ngang tagapagligtas na raw ng mundo, tinalikuran pa rin ako ng buong mundo. Inalisan ako ng dangal, inalipustang masahol pa sa kriminal. Gumawa na nga ng milagro, naghasik na ako ng pagbabago, ang napala ko, hindi lang basta-basta ibinaon ang aking pagkatao, ibinaon pa nila sa akin ang mga pako. Pinasan ko na ang krus at kalbaryo ng mga tao, sa huli ako pa ang ipinako sa krus at kalbaryo.  Mga bro, ako ang napunks nang husto. Hindi ako punks. Rakista ako. I rock. Let us rock the world.”

Humarurot na ang dyip. Long hair ang nakasabit sa estribo. Wow ang porma, cool na cool, rakenrol. Ang kantula may tibak sa ulo, si Mr. Cool may tinik sa ulo. Ang kantula nakaboxer shorts, si Mr. Cool, nakatapis ng tela lang. Aha! Isang pambihirang nilalang. Eto na nga siguro ang kanto’t kalye ng pasakalye ng kantula!

(At ayon nga sa kwentong pambata, at tsismis ng matanda,  and they lived happily ever after… for now. Hoy, bumalik ka na sa eksena, Gwapoging Kenneth, patapos na ang kwento. Salamat po. The end. Eto po ang pagtatapos pero merong pagkatapos.)